Why Paper Matters in Japanese Calligraphy — Notes from a Papermaking Experience

Wanting to Know How Paper Is Made

This article is not an explanation that Quiet Lines Japan uses a specific regional washi paper for its works.

Several years ago, as someone who writes calligraphy, I wanted to understand how paper is made. In my hometown, I visited a place where traditional washi is made, learned about the process, and experienced making paper by hand.

In Japanese calligraphy, brush, ink, and paper are all important materials.
But paper is sometimes seen simply as a white surface to write on.

In reality, paper is not just a background.

There are plants.
There is water.
There are human hands.
There is local life.

Ink is placed on that surface, the brush line remains, and a single work of calligraphy is born.

I felt this most clearly when I experienced traditional washi papermaking in my hometown.

Paper Born from Water and Fiber

During the papermaking experience, I loosened the fibers in water and moved a wooden frame to gradually form the thickness of the paper.

In the water, the fibers are not yet a sheet of paper.
But inside the frame, they overlap, catch onto one another, gain thickness, and become paper as they dry.

Seeing this process made me feel that paper is not simply something white.

Even inside a sheet that appears white, the fibers have a direction.
There is thickness.
There is the memory of water.
There is the movement of human hands.

To place sumi ink on that paper in calligraphy is not simply to write characters.

The paper receives the ink.
The ink enters the paper.
The movement of the brush remains there.

All of these things come together to create a single work of calligraphy.

Papermaking Is Not Only the Act of Making Paper

One thing left a strong impression on me as I learned about traditional washi.

Papermaking cannot continue through the act of making paper alone.

The kozo plants must be grown.
The fields must be cared for.
Grass must be cut, buds must be removed, and the kozo must be guided to grow straight.
Before winter papermaking begins, the raw material must be prepared.
Tools must be maintained, and the technique must be passed on to the next person.

All of these things come together before a single sheet of paper can be made.

If we only look at the moment of papermaking, washi may appear to be a beautiful handcraft in which fibers move gently in water.

But before that moment, there is the time and labor of growing the raw material.
Even in the heat of summer, the work in the fields continues.

Paper is not born only inside a workshop.
It is also born from fields, seasons, and human life.

Life in the Mountains and Paper

There is one story I heard locally that stayed with me.

In the past, people in this region sometimes raised silkworms in the upper spaces of their homes, and kozo leaves were used as food for them.

From silkworms came silk thread.
From kozo bark came paper.

When I imagine plants, insects, water, and human hands connected in life in the mountains, creating cloth and paper, washi feels like more than a material. It feels like something that carries the memory of daily living.

When I look at paper for calligraphy, I cannot completely separate it from that background.

Before paper, there are plants.
Before the plants, there is land.

Human hands enter that process.
Time gathers there.
Only then does a single sheet of paper come into being.

Paper Used Within the Local Community

This local traditional washi is not only a craft to be displayed.

In this region, it is sometimes used for school graduation certificates.
I find it very beautiful that a document marking an important moment in life can be written on paper made in the local area.

At the same time, this is also important work that helps papermaking continue.

Traditional crafts are difficult to sustain through admiration alone.
They remain within daily life when there are real occasions for use, work that is needed every year, and people who receive the finished paper.

Paper is not just a material.
It can also hold local memory, and the time and effort given by people.

The Experience of Commissioning Paper

In the past, separate from Quiet Lines Japan’s regular works, I also commissioned handmade paper from a local maker for a small personal project.

Through that experience, I felt that using handmade washi for calligraphy is not simply a matter of choosing “good paper.”

The thickness of the paper.
The way ink enters it.
How the brush line remains.
How the ink spreads.
How the paper looks after it dries.

To use paper for calligraphy, I need to understand how that paper works with brush and ink.

Another important question is whether the paper can continue to be made and obtained when needed.

Each sheet of traditional handmade paper has the charm of handwork.
At the same time, if the maker cannot continue the work as a livelihood, if the raw material cannot be secured, or if the technique cannot be passed on in a stable way, it is not easy to use that paper continuously as a material for calligraphy works.

This experience is one reason why I do not judge paper only by its place name or by the word “traditional.” For calligraphy, a paper’s background matters, but so do its thickness, fibers, ink response, and whether it can be made and obtained consistently.

What Paper Carries

Before paper, there are plants.
There is water.
There are fields.
There are tools.
There are human hands.
There is local life.

And on paper born through all of these things, sumi ink is placed and a brush line is written.

After learning this, the way I look at paper changed a little.

I no longer look only at the name of a paper.
I look at its thickness.
I look at its fibers.
I look at how ink enters it.
I look at the edge of the brush line.
I look at the quietness of the blank space.

Paper is not just a background.
It is a material that carries plants, water, handwork, and local time.

Because calligraphy is written on paper, the line is born together with the paper.

Quiet Lines Japan introduces the hanshi size and Japanese calligraphy paper materials often used in its works in a separate article: What Is Hanshi? Japanese Calligraphy Paper Size and Material

Pourquoi le papier compte dans la calligraphie japonaise — Apprendre d’un washi traditionnel local

Cet article n’explique pas que Quiet Lines Japan utilise un papier washi régional spécifique pour ses œuvres.

Il y a plusieurs années, en tant que personne qui pratique la calligraphie, j’ai voulu comprendre comment le papier est fabriqué. Dans ma région natale, j’ai visité un lieu où l’on transmet un washi traditionnel local, j’ai appris son processus de fabrication et j’ai fait l’expérience de fabriquer du papier à la main.

Dans la calligraphie japonaise, le pinceau, l’encre et le papier sont tous des matériaux essentiels.
Mais le papier est parfois perçu simplement comme une surface blanche sur laquelle écrire.

En réalité, le papier n’est pas seulement un arrière-plan.

Il y a des plantes.
Il y a de l’eau.
Il y a des mains humaines.
Il y a une vie locale.

L’encre est déposée sur cette surface, la ligne du pinceau y demeure, et une œuvre de calligraphie naît.

C’est ce que j’ai ressenti avec le plus de clarté lorsque j’ai fait l’expérience de la fabrication d’un washi traditionnel dans ma région natale.

Un papier né de l’eau et des fibres

Pendant cette expérience de fabrication du papier, j’ai défait les fibres dans l’eau et déplacé un cadre en bois pour former peu à peu l’épaisseur du papier.

Dans l’eau, les fibres ne sont pas encore une feuille de papier.
Mais dans le cadre, elles se superposent, s’accrochent les unes aux autres, prennent de l’épaisseur et deviennent du papier en séchant.

Voir ce processus m’a fait comprendre que le papier n’est pas simplement quelque chose de blanc.

Même dans une feuille qui semble blanche, il y a une direction des fibres.
Il y a une épaisseur.
Il y a la mémoire de l’eau.
Il y a le mouvement des mains humaines.

Déposer de l’encre sumi sur ce papier, dans la calligraphie, ce n’est pas seulement écrire des caractères.

Le papier reçoit l’encre.
L’encre pénètre dans le papier.
Le mouvement du pinceau y reste.

Toutes ces choses se rejoignent pour créer une seule œuvre de calligraphie.

La fabrication du papier ne se limite pas à former une feuille

Une chose m’a particulièrement marquée lorsque j’ai appris à connaître ce washi traditionnel.

La fabrication du papier ne peut pas se poursuivre uniquement par l’acte de former des feuilles.

Les plants de kozo doivent être cultivés.
Les champs doivent être entretenus.
L’herbe doit être coupée, les bourgeons doivent être retirés, et le kozo doit être guidé pour pousser droit.
Avant la fabrication hivernale du papier, la matière première doit être préparée.
Les outils doivent être entretenus, et le savoir-faire doit être transmis à la personne suivante.

Toutes ces choses se rassemblent avant qu’une seule feuille de papier puisse être fabriquée.

Si l’on ne regarde que le moment de la fabrication, le washi peut sembler être un artisanat magnifique, où les fibres bougent doucement dans l’eau.

Mais avant ce moment, il y a le temps et le travail nécessaires pour faire pousser la matière première.
Même dans la chaleur de l’été, le travail dans les champs continue.

Le papier ne naît pas seulement dans un atelier.
Il naît aussi des champs, des saisons et de la vie humaine.

La vie en montagne et le papier

Une histoire entendue dans ma région m’est particulièrement restée en mémoire.

Autrefois, dans cette région, les gens élevaient parfois des vers à soie dans les parties hautes de leur maison, et les feuilles de kozo pouvaient servir à les nourrir.

Des vers à soie venait le fil de soie.
De l’écorce de kozo venait le papier.

Lorsque j’imagine les plantes, les insectes, l’eau et les mains humaines reliés dans une vie de montagne, donnant naissance au tissu et au papier, le washi me semble être plus qu’un simple matériau. Il me semble porter la mémoire de la vie quotidienne.

Lorsque je regarde un papier destiné à la calligraphie, je ne peux pas le séparer complètement de ce contexte.

Avant le papier, il y a des plantes.
Avant les plantes, il y a une terre.

Les mains humaines entrent dans ce processus.
Le temps s’y rassemble.
Ce n’est qu’ensuite qu’une seule feuille de papier voit le jour.

Un papier utilisé dans la communauté locale

Ce washi traditionnel local n’est pas seulement un artisanat destiné à être exposé.

Dans cette région, il est parfois utilisé pour les diplômes de fin d’études des écoles.
Je trouve très beau qu’un document marquant un moment important de la vie puisse être écrit sur un papier fabriqué localement.

En même temps, c’est aussi un travail important qui aide la fabrication du papier à se poursuivre.

Les artisanats traditionnels ne peuvent pas survivre seulement parce qu’ils sont admirés.
Ils restent dans la vie quotidienne lorsqu’il existe de véritables occasions de les utiliser, un travail nécessaire chaque année, et des personnes qui reçoivent le papier terminé.

Le papier n’est pas seulement un matériau.
Il peut aussi porter une mémoire locale et un temps humain.

L’expérience de commander du papier

J’ai également commandé, par le passé, du washi local fait à la main pour mon propre travail.

À travers cette expérience, j’ai compris qu’utiliser du washi fait main pour la calligraphie ne consiste pas simplement à choisir un « bon papier ».

L’épaisseur du papier.
La manière dont l’encre y pénètre.
La façon dont la ligne du pinceau reste visible.
La manière dont l’encre se diffuse.
L’apparence du papier une fois sec.

Pour utiliser un papier dans une œuvre de calligraphie, il faut comprendre comment ce papier travaille avec le pinceau et l’encre.

Une autre question importante est de savoir si ce papier peut continuer à être fabriqué et obtenu lorsque cela est nécessaire.

Chaque feuille de papier traditionnel fait à la main possède le charme du travail manuel.
Mais en même temps, si la personne qui le fabrique ne peut pas poursuivre ce travail comme moyen de subsistance, si la matière première ne peut pas être assurée, ou si le savoir-faire ne peut pas être transmis de manière stable, il n’est pas facile d’utiliser ce papier de façon continue comme matériau pour des œuvres de calligraphie.

Cette expérience est l’une des raisons pour lesquelles je ne juge pas le papier uniquement par son nom de lieu ou par le mot « traditionnel ».

Le papier a un contexte

Avant le papier, il y a des plantes.
Il y a de l’eau.
Il y a des champs.
Il y a des outils.
Il y a des mains humaines.
Il y a une vie locale.

Et sur un papier né de toutes ces choses, l’encre sumi est déposée et une ligne de pinceau est écrite.

Après avoir appris cela, ma manière de regarder le papier a un peu changé.

Je ne regarde plus seulement le nom d’un papier.
Je regarde son épaisseur.
Je regarde ses fibres.
Je regarde la manière dont l’encre y pénètre.
Je regarde le bord de la ligne du pinceau.
Je regarde le calme de l’espace blanc.

Le papier n’est pas seulement un arrière-plan.
C’est un matériau qui porte des plantes, de l’eau, un travail manuel et un temps local.

Parce que la calligraphie est écrite sur le papier, la ligne naît avec le papier.

Quiet Lines Japan présente le format hanshi et les matériaux des papiers de calligraphie japonaise souvent utilisés dans ses œuvres dans un autre article : What Is Hanshi? Japanese Calligraphy Paper Size and Material

Warum Papier in der japanischen Kalligrafie wichtig ist — Lernen von einem lokalen traditionellen Washi

Dieser Artikel erklärt nicht, dass Quiet Lines Japan ein bestimmtes regionales Washi-Papier für seine Werke verwendet.

Vor einigen Jahren wollte ich als jemand, der Kalligrafie schreibt, verstehen, wie Papier hergestellt wird. In meiner Heimatregion besuchte ich einen Ort, an dem ein lokales traditionelles Washi weitergegeben wird, lernte den Herstellungsprozess kennen und erlebte, wie Papier von Hand gemacht wird.

In der japanischen Kalligrafie sind Pinsel, Tusche und Papier alle wichtige Materialien.
Doch Papier wird manchmal nur als weiße Fläche betrachtet, auf die geschrieben wird.

In Wirklichkeit ist Papier nicht nur ein Hintergrund.

Es gibt Pflanzen.
Es gibt Wasser.
Es gibt menschliche Hände.
Es gibt lokales Leben.

Auf diese Fläche wird Sumi-Tusche gesetzt, die Linie des Pinsels bleibt zurück, und ein einzelnes Werk der Kalligrafie entsteht.

Das habe ich besonders deutlich gespürt, als ich in meiner Heimatregion die Herstellung eines traditionellen Washi erlebte.

Papier, geboren aus Wasser und Fasern

Während dieser Erfahrung der Papierherstellung löste ich die Fasern im Wasser und bewegte einen Holzrahmen, um nach und nach die Dicke des Papiers zu formen.

Im Wasser sind die Fasern noch kein Blatt Papier.
Doch im Rahmen überlagern sie sich, greifen ineinander, gewinnen an Dicke und werden beim Trocknen zu Papier.

Als ich diesen Prozess sah, wurde mir bewusst, dass Papier nicht einfach etwas Weißes ist.

Auch in einem Blatt, das weiß erscheint, gibt es eine Richtung der Fasern.
Es gibt Dicke.
Es gibt die Erinnerung an Wasser.
Es gibt die Bewegung menschlicher Hände.

Sumi-Tusche auf dieses Papier zu setzen, bedeutet in der Kalligrafie nicht einfach, Zeichen zu schreiben.

Das Papier nimmt die Tusche auf.
Die Tusche dringt in das Papier ein.
Die Bewegung des Pinsels bleibt dort zurück.

All diese Dinge kommen zusammen und bilden ein einzelnes Werk der Kalligrafie.

Papierherstellung besteht nicht nur aus dem Schöpfen von Papier

Eine Sache hat mich besonders beeindruckt, als ich über dieses traditionelle Washi lernte.

Papierherstellung kann nicht allein durch das Schöpfen von Papier weiterbestehen.

Die Kozo-Pflanzen müssen angebaut werden.
Die Felder müssen gepflegt werden.
Gras muss geschnitten, Knospen müssen entfernt werden, und der Kozo muss so geführt werden, dass er gerade wächst.
Bevor im Winter Papier geschöpft werden kann, muss das Rohmaterial vorbereitet werden.
Werkzeuge müssen erhalten werden, und die Technik muss an die nächste Person weitergegeben werden.

All diese Dinge kommen zusammen, bevor ein einziges Blatt Papier entstehen kann.

Wenn man nur den Moment des Papierschöpfens betrachtet, kann Washi wie ein schönes Handwerk erscheinen, bei dem sich Fasern sanft im Wasser bewegen.

Doch vor diesem Moment liegen Zeit und Arbeit, um das Rohmaterial wachsen zu lassen.
Auch in der Hitze des Sommers geht die Arbeit auf den Feldern weiter.

Papier entsteht nicht nur in einer Werkstatt.
Es entsteht auch aus Feldern, Jahreszeiten und menschlichem Leben.

Leben in den Bergen und Papier

Eine Geschichte, die ich in meiner Region hörte, ist mir besonders im Gedächtnis geblieben.

Früher hielten die Menschen in dieser Gegend manchmal Seidenraupen im oberen Bereich ihrer Häuser, und Kozo-Blätter wurden als Futter für sie verwendet.

Aus den Seidenraupen entstand Seidenfaden.
Aus der Rinde des Kozo entstand Papier.

Wenn ich mir vorstelle, wie Pflanzen, Insekten, Wasser und menschliche Hände im Leben der Berge miteinander verbunden waren und Stoff und Papier hervorbrachten, erscheint mir Washi als mehr als nur ein Material. Es fühlt sich an, als würde es die Erinnerung des täglichen Lebens in sich tragen.

Wenn ich Papier für Kalligrafie betrachte, kann ich es nicht vollständig von diesem Hintergrund trennen.

Vor dem Papier gibt es Pflanzen.
Vor den Pflanzen gibt es Land.

Menschliche Hände treten in diesen Prozess ein.
Zeit sammelt sich dort.
Erst dann entsteht ein einzelnes Blatt Papier.

Papier, das in der lokalen Gemeinschaft verwendet wird

Dieses lokale traditionelle Washi ist nicht nur ein Handwerk, das ausgestellt wird.

In dieser Region wird es manchmal für Schulabschlussurkunden verwendet.
Ich finde es sehr schön, dass ein Dokument, das einen wichtigen Moment im Leben markiert, auf Papier geschrieben werden kann, das in der eigenen Region hergestellt wurde.

Gleichzeitig ist dies auch eine wichtige Arbeit, die dazu beiträgt, dass die Papierherstellung weiterbestehen kann.

Traditionelles Handwerk kann nicht allein dadurch überleben, dass es bewundert wird.
Es bleibt im täglichen Leben, wenn es tatsächliche Anlässe zur Verwendung gibt, wenn jedes Jahr Arbeit dafür gebraucht wird und wenn Menschen das fertige Papier erhalten.

Papier ist nicht nur ein Material.
Es kann auch lokale Erinnerung und menschliche Zeit in sich tragen.

Die Erfahrung, Papier in Auftrag zu geben

Ich habe in der Vergangenheit auch lokales handgeschöpftes Washi für meine eigene Arbeit in Auftrag gegeben.

Durch diese Erfahrung wurde mir bewusst, dass die Verwendung von handgeschöpftem Washi für Kalligrafie nicht einfach bedeutet, „gutes Papier“ auszuwählen.

Die Dicke des Papiers.
Die Art, wie die Tusche eindringt.
Wie die Pinselspur erhalten bleibt.
Wie sich die Tusche ausbreitet.
Wie das Papier nach dem Trocknen aussieht.

Um Papier für Kalligrafie zu verwenden, muss ich verstehen, wie dieses Papier mit Pinsel und Tusche zusammenarbeitet.

Eine weitere wichtige Frage ist, ob dieses Papier weiterhin hergestellt und bei Bedarf bezogen werden kann.

Jedes Blatt traditionellen handgeschöpften Papiers besitzt den Reiz menschlicher Handarbeit.
Gleichzeitig ist es jedoch nicht einfach, dieses Papier dauerhaft als Material für Kalligrafiewerke zu verwenden, wenn die herstellende Person diese Arbeit nicht als Lebensunterhalt fortsetzen kann, wenn das Rohmaterial nicht gesichert ist oder wenn die Technik nicht stabil weitergegeben werden kann.

Diese Erfahrung ist einer der Gründe, warum ich Papier nicht nur nach seinem Herkunftsnamen oder nach dem Wort „traditionell“ beurteile.

Papier hat einen Hintergrund

Vor dem Papier gibt es Pflanzen.
Es gibt Wasser.
Es gibt Felder.
Es gibt Werkzeuge.
Es gibt menschliche Hände.
Es gibt lokales Leben.

Und auf Papier, das aus all diesen Dingen hervorgegangen ist, wird Sumi-Tusche gesetzt und eine Pinselspur geschrieben.

Nachdem ich das gelernt hatte, veränderte sich meine Art, Papier zu betrachten, ein wenig.

Ich schaue nicht mehr nur auf den Namen eines Papiers.
Ich schaue auf seine Dicke.
Ich schaue auf seine Fasern.
Ich schaue darauf, wie die Tusche eindringt.
Ich schaue auf den Rand der Pinselspur.
Ich schaue auf die Stille des leeren Raums.

Papier ist nicht nur ein Hintergrund.
Es ist ein Material, das Pflanzen, Wasser, Handarbeit und lokale Zeit in sich trägt.

Weil Kalligrafie auf Papier geschrieben wird, entsteht die Linie gemeinsam mit dem Papier.

Quiet Lines Japan stellt das Hanshi-Format und Materialien für japanisches Kalligrafiepapier, die häufig in den Werken verwendet werden, in einem separaten Artikel vor: What Is Hanshi? Japanese Calligraphy Paper Size and Material

Waarom papier belangrijk is in Japanse kalligrafie — Leren van een lokaal traditioneel washi

Dit artikel legt niet uit dat Quiet Lines Japan een specifiek regionaal washi-papier gebruikt voor zijn werken.

Enkele jaren geleden wilde ik, als iemand die kalligrafie schrijft, begrijpen hoe papier wordt gemaakt. In mijn geboortestreek bezocht ik een plek waar een lokaal traditioneel washi wordt doorgegeven, leerde ik over het maakproces en ervoer ik hoe papier met de hand wordt gemaakt.

In Japanse kalligrafie zijn penseel, inkt en papier allemaal belangrijke materialen.
Maar papier wordt soms eenvoudig gezien als een wit oppervlak om op te schrijven.

In werkelijkheid is papier niet zomaar een achtergrond.

Er zijn planten.
Er is water.
Er zijn menselijke handen.
Er is lokaal leven.

Op dat oppervlak wordt sumi-inkt geplaatst, de lijn van het penseel blijft achter, en één kalligrafiewerk ontstaat.

Dat voelde ik het duidelijkst toen ik in mijn geboortestreek het maken van traditioneel washi ervoer.

Papier geboren uit water en vezels

Tijdens de ervaring met papiermaken maakte ik de vezels los in water en bewoog ik een houten raam om geleidelijk de dikte van het papier te vormen.

In het water zijn de vezels nog geen vel papier.
Maar binnen het raam overlappen ze elkaar, haken ze in elkaar, krijgen ze dikte en worden ze papier wanneer ze drogen.

Door dit proces te zien, voelde ik dat papier niet simpelweg iets wits is.

Zelfs in een vel dat wit lijkt, is er een richting van de vezels.
Er is dikte.
Er is de herinnering aan water.
Er is de beweging van menselijke handen.

Sumi-inkt op dat papier plaatsen in kalligrafie is niet alleen het schrijven van tekens.

Het papier ontvangt de inkt.
De inkt dringt het papier binnen.
De beweging van het penseel blijft daar achter.

Al deze dingen komen samen en vormen één kalligrafiewerk.

Papiermaken is niet alleen het maken van papier

Eén ding maakte een sterke indruk op mij toen ik over traditioneel washi leerde.

Papiermaken kan niet blijven bestaan door alleen papier te scheppen.

De kozo-planten moeten worden geteeld.
De velden moeten worden verzorgd.
Gras moet worden gemaaid, knoppen moeten worden verwijderd, en de kozo moet worden begeleid om recht te groeien.
Voor het papiermaken in de winter begint, moet de grondstof worden voorbereid.
Gereedschappen moeten worden onderhouden, en de techniek moet aan de volgende persoon worden doorgegeven.

Al deze dingen komen samen voordat één vel papier kan worden gemaakt.

Als we alleen kijken naar het moment van papiermaken, kan washi lijken op een prachtig handwerk waarbij vezels zacht in water bewegen.

Maar vóór dat moment zijn er tijd en arbeid nodig om de grondstof te laten groeien.
Zelfs in de hitte van de zomer gaat het werk op de velden door.

Papier wordt niet alleen in een werkplaats geboren.
Het wordt ook geboren uit velden, seizoenen en menselijk leven.

Bergleven en papier

Er is één verhaal dat ik lokaal hoorde en dat me is bijgebleven.

Vroeger hielden mensen in deze streek soms zijderupsen in de bovenruimtes van hun huizen, en kozo-bladeren werden als voedsel voor hen gebruikt.

Uit zijderupsen kwam zijdedraad.
Uit de schors van kozo kwam papier.

Wanneer ik me voorstel hoe planten, insecten, water en menselijke handen in het leven in de bergen met elkaar verbonden waren en zo textiel en papier voortbrachten, voelt washi als meer dan een materiaal. Het voelt alsof het de herinnering aan het dagelijks leven draagt.

Wanneer ik naar papier voor kalligrafie kijk, kan ik het niet volledig losmaken van die achtergrond.

Vóór papier zijn er planten.
Vóór de planten is er land.

Menselijke handen komen in dat proces terecht.
Tijd verzamelt zich daar.
Pas daarna ontstaat één vel papier.

Papier dat binnen de lokale gemeenschap wordt gebruikt

Dit lokale traditionele washi is niet alleen een ambacht om tentoon te stellen.

In deze streek wordt het soms gebruikt voor schooldiploma’s.
Ik vind het heel mooi dat een document dat een belangrijk moment in het leven markeert, kan worden geschreven op papier dat in de lokale omgeving is gemaakt.

Tegelijkertijd is dit ook belangrijk werk dat helpt om het papiermaken voort te zetten.

Traditionele ambachten kunnen niet blijven bestaan alleen doordat ze worden bewonderd.
Ze blijven in het dagelijks leven wanneer er echte gelegenheden zijn om ze te gebruiken, wanneer er elk jaar werk voor nodig is, en wanneer er mensen zijn die het voltooide papier ontvangen.

Papier is niet alleen een materiaal.
Het kan ook lokale herinnering en menselijke tijd dragen.

De ervaring van papier laten maken

Ik heb in het verleden ook lokaal handgemaakt washi voor mijn eigen werk laten maken.

Door die ervaring voelde ik dat het gebruiken van handgemaakt washi voor kalligrafie niet simpelweg een kwestie is van “goed papier” kiezen.

De dikte van het papier.
De manier waarop inkt erin trekt.
Hoe de penseellijn achterblijft.
Hoe de inkt zich verspreidt.
Hoe het papier eruitziet nadat het is opgedroogd.

Om papier voor kalligrafie te gebruiken, moet ik begrijpen hoe dat papier samenwerkt met penseel en inkt.

Een andere belangrijke vraag is of het papier kan blijven worden gemaakt en verkrijgbaar kan zijn wanneer het nodig is.

Elk vel traditioneel handgemaakt papier heeft de charme van handwerk.
Tegelijkertijd is het niet eenvoudig om dat papier blijvend als materiaal voor kalligrafiewerken te gebruiken als de maker het werk niet als levensonderhoud kan voortzetten, als de grondstof niet kan worden veiliggesteld, of als de techniek niet op een stabiele manier kan worden doorgegeven.

Deze ervaring is één van de redenen waarom ik papier niet alleen beoordeel op basis van een plaatsnaam of het woord “traditioneel”.

Papier heeft een achtergrond

Vóór papier zijn er planten.
Er is water.
Er zijn velden.
Er zijn gereedschappen.
Er zijn menselijke handen.
Er is lokaal leven.

En op papier dat uit al deze dingen is geboren, wordt sumi-inkt geplaatst en wordt een penseellijn geschreven.

Nadat ik dit had geleerd, veranderde de manier waarop ik naar papier kijk een beetje.

Ik kijk niet meer alleen naar de naam van een papier.
Ik kijk naar de dikte.
Ik kijk naar de vezels.
Ik kijk naar hoe de inkt erin trekt.
Ik kijk naar de rand van de penseellijn.
Ik kijk naar de stilte van de lege ruimte.

Papier is niet zomaar een achtergrond.
Het is een materiaal dat planten, water, handwerk en lokale tijd draagt.

Omdat kalligrafie op papier wordt geschreven, ontstaat de lijn samen met het papier.

Quiet Lines Japan introduceert het hanshi-formaat en de materialen van Japans kalligrafiepapier die vaak in de werken worden gebruikt in een apart artikel: What Is Hanshi? Japanese Calligraphy Paper Size and Material

Varför papper har betydelse i japansk kalligrafi — Att lära av ett lokalt traditionellt washi

Den här artikeln förklarar inte att Quiet Lines Japan använder ett särskilt regionalt washi-papper för sina verk.

För flera år sedan ville jag, som någon som skriver kalligrafi, förstå hur papper tillverkas. I min hemregion besökte jag en plats där ett lokalt traditionellt washi förs vidare, lärde mig om tillverkningsprocessen och fick själv uppleva hur papper görs för hand.

I japansk kalligrafi är pensel, bläck och papper alla viktiga material.
Men papper ses ibland helt enkelt som en vit yta att skriva på.

I verkligheten är papper inte bara en bakgrund.

Det finns växter.
Det finns vatten.
Det finns mänskliga händer.
Det finns lokalt liv.

På den ytan läggs sumi-bläck, pensellinjen blir kvar, och ett kalligrafiverk föds.

Det kände jag särskilt tydligt när jag fick uppleva traditionell washi-tillverkning i min hemregion.

Papper fött ur vatten och fibrer

Under upplevelsen av papperstillverkning löste jag upp fibrerna i vatten och rörde en träram för att gradvis forma papperets tjocklek.

I vattnet är fibrerna ännu inte ett pappersark.
Men inuti ramen överlappar de varandra, hakar fast i varandra, får tjocklek och blir till papper när de torkar.

När jag såg den processen kände jag att papper inte bara är något vitt.

Även i ett ark som ser vitt ut finns en riktning i fibrerna.
Det finns tjocklek.
Det finns minnet av vatten.
Det finns rörelsen från mänskliga händer.

Att lägga sumi-bläck på detta papper i kalligrafi är inte bara att skriva tecken.

Papperet tar emot bläcket.
Bläcket går in i papperet.
Penselns rörelse blir kvar där.

Alla dessa saker möts och skapar ett enda kalligrafiverk.

Papperstillverkning är inte bara att göra papper

En sak gjorde särskilt starkt intryck på mig när jag lärde mig om traditionellt washi.

Papperstillverkning kan inte fortsätta genom själva handlingen att göra papper ensam.

Kozo-växterna måste odlas.
Fälten måste skötas.
Gräs måste skäras bort, knoppar måste tas bort, och kozo måste ledas så att den växer rakt.
Innan papperstillverkningen på vintern börjar måste råmaterialet förberedas.
Verktyg måste underhållas, och tekniken måste föras vidare till nästa person.

Alla dessa saker möts innan ett enda pappersark kan bli till.

Om vi bara ser på själva ögonblicket då papperet formas, kan washi framstå som ett vackert hantverk där fibrer rör sig mjukt i vatten.

Men före det ögonblicket finns den tid och det arbete som krävs för att odla råmaterialet.
Även i sommarhettan fortsätter arbetet på fälten.

Papper föds inte bara inne i en verkstad.
Det föds också ur fält, årstider och mänskligt liv.

Bergsliv och papper

Det finns en berättelse jag hörde lokalt som stannade kvar hos mig.

Förr i tiden höll människor i denna region ibland silkesmaskar i husens övre utrymmen, och kozo-blad användes som föda åt dem.

Från silkesmaskarna kom silkestråd.
Från kozo-barken kom papper.

När jag föreställer mig hur växter, insekter, vatten och mänskliga händer hängde samman i bergslivet och skapade tyg och papper, känns washi som mer än ett material. Det känns som något som bär minnet av det dagliga livet.

När jag ser på papper för kalligrafi kan jag inte helt skilja det från den bakgrunden.

Före papper finns växter.
Före växterna finns marken.

Mänskliga händer går in i den processen.
Tid samlas där.
Först då blir ett enda pappersark till.

Papper som används i det lokala samhället

Detta lokala traditionella washi är inte bara ett hantverk som visas upp.

I denna region används det ibland till skolors examensbevis.
Jag tycker att det är mycket vackert att ett dokument som markerar ett viktigt ögonblick i livet kan skrivas på papper som har tillverkats lokalt.

Samtidigt är detta också ett viktigt arbete som hjälper papperstillverkningen att fortsätta.

Traditionella hantverk kan inte överleva enbart genom att bli beundrade.
De blir kvar i det dagliga livet när det finns verkliga tillfällen att använda dem, arbete som behövs varje år, och människor som tar emot det färdiga papperet.

Papper är inte bara ett material.
Det kan också bära lokalt minne och mänsklig tid.

Erfarenheten av att beställa papper

Jag har också tidigare beställt lokalt handgjort washi för mitt eget arbete.

Genom den erfarenheten kände jag att det inte bara handlar om att välja ett “bra papper” när man använder handgjort washi för kalligrafi.

Papperets tjocklek.
Hur bläcket går in i det.
Hur pensellinjen blir kvar.
Hur bläcket sprider sig.
Hur papperet ser ut efter att det har torkat.

För att använda papper till kalligrafi behöver jag förstå hur papperet fungerar tillsammans med pensel och bläck.

En annan viktig fråga är om papperet kan fortsätta att tillverkas och gå att få tag på när det behövs.

Varje ark traditionellt handgjort papper har handarbetets charm.
Samtidigt är det inte lätt att använda ett sådant papper kontinuerligt som material för kalligrafiverk om tillverkaren inte kan fortsätta arbetet som försörjning, om råmaterialet inte kan säkras, eller om tekniken inte kan föras vidare på ett stabilt sätt.

Den erfarenheten är en av anledningarna till att jag inte bedömer papper enbart efter ett platsnamn eller efter ordet “traditionellt”.

Papper har en bakgrund

Före papper finns växter.
Det finns vatten.
Det finns fält.
Det finns verktyg.
Det finns mänskliga händer.
Det finns lokalt liv.

Och på papper som har fötts genom alla dessa saker läggs sumi-bläck, och en pensellinje skrivs.

Efter att ha lärt mig detta förändrades mitt sätt att se på papper lite.

Jag ser inte längre bara på papperets namn.
Jag ser på dess tjocklek.
Jag ser på dess fibrer.
Jag ser på hur bläcket går in i det.
Jag ser på kanten av pensellinjen.
Jag ser på stillheten i det tomma utrymmet.

Papper är inte bara en bakgrund.
Det är ett material som bär växter, vatten, handarbete och lokal tid.

Eftersom kalligrafi skrivs på papper föds linjen tillsammans med papperet.

Quiet Lines Japan presenterar hanshi-formatet och material för japanskt kalligrafipapper som ofta används i verken i en separat artikel: What Is Hanshi? Japanese Calligraphy Paper Size and Material

Perché la carta conta nella calligrafia giapponese — Imparare da un washi tradizionale locale

Questo articolo non spiega che Quiet Lines Japan utilizzi una specifica carta washi regionale per le sue opere.

Diversi anni fa, come persona che pratica la calligrafia, ho voluto capire come viene fatta la carta. Nella mia zona d’origine ho visitato un luogo in cui viene tramandato un washi tradizionale locale, ho imparato il processo di lavorazione e ho fatto esperienza della produzione della carta a mano.

Nella calligrafia giapponese, pennello, inchiostro e carta sono tutti materiali importanti.
Ma a volte la carta viene vista semplicemente come una superficie bianca su cui scrivere.

In realtà, la carta non è soltanto uno sfondo.

Ci sono piante.
C’è acqua.
Ci sono mani umane.
C’è una vita locale.

Su quella superficie viene posato l’inchiostro sumi, resta la linea del pennello, e nasce una singola opera di calligrafia.

L’ho sentito con particolare chiarezza quando ho fatto esperienza della produzione di un washi tradizionale nella mia zona d’origine.

Carta nata dall’acqua e dalle fibre

Durante l’esperienza di produzione della carta, ho sciolto le fibre nell’acqua e mosso un telaio di legno per formare gradualmente lo spessore della carta.

Nell’acqua, le fibre non sono ancora un foglio di carta.
Ma dentro il telaio si sovrappongono, si agganciano tra loro, acquistano spessore e diventano carta asciugandosi.

Vedere questo processo mi ha fatto capire che la carta non è semplicemente qualcosa di bianco.

Anche in un foglio che appare bianco, c’è una direzione delle fibre.
C’è spessore.
C’è la memoria dell’acqua.
C’è il movimento delle mani umane.

Posare inchiostro sumi su quella carta, nella calligrafia, non significa semplicemente scrivere caratteri.

La carta riceve l’inchiostro.
L’inchiostro entra nella carta.
Il movimento del pennello rimane lì.

Tutte queste cose si uniscono per creare una singola opera di calligrafia.

Fare carta non significa soltanto formare un foglio

Una cosa mi ha colpito molto mentre imparavo a conoscere il washi tradizionale.

La produzione della carta non può continuare soltanto attraverso l’atto di formare i fogli.

Le piante di kozo devono essere coltivate.
I campi devono essere curati.
L’erba deve essere tagliata, i germogli devono essere rimossi, e il kozo deve essere guidato perché cresca dritto.
Prima che inizi la produzione invernale della carta, la materia prima deve essere preparata.
Gli strumenti devono essere mantenuti, e la tecnica deve essere trasmessa alla persona successiva.

Tutte queste cose si uniscono prima che possa nascere un solo foglio di carta.

Se guardiamo soltanto il momento in cui la carta viene formata, il washi può sembrare un bellissimo lavoro manuale in cui le fibre si muovono dolcemente nell’acqua.

Ma prima di quel momento ci sono il tempo e il lavoro necessari per coltivare la materia prima.
Anche nel caldo dell’estate, il lavoro nei campi continua.

La carta non nasce soltanto dentro un laboratorio.
Nasce anche dai campi, dalle stagioni e dalla vita umana.

Vita di montagna e carta

C’è una storia ascoltata nella mia zona che mi è rimasta particolarmente impressa.

In passato, in questa regione, le persone a volte allevavano bachi da seta negli spazi alti delle case, e le foglie di kozo venivano usate come nutrimento per loro.

Dai bachi da seta nasceva il filo di seta.
Dalla corteccia del kozo nasceva la carta.

Quando immagino piante, insetti, acqua e mani umane collegati nella vita di montagna, mentre danno origine a tessuti e carta, il washi mi sembra più di un semplice materiale. Mi sembra qualcosa che porta con sé la memoria della vita quotidiana.

Quando guardo la carta per la calligrafia, non riesco a separarla completamente da questo contesto.

Prima della carta, ci sono le piante.
Prima delle piante, c’è la terra.

Le mani umane entrano in questo processo.
Il tempo si raccoglie lì.
Solo allora nasce un singolo foglio di carta.

Carta usata nella comunità locale

Questo washi tradizionale locale non è soltanto un artigianato da esporre.

In questa regione, a volte viene usato per i certificati di diploma scolastico.
Trovo molto bello che un documento che segna un momento importante della vita possa essere scritto su carta prodotta localmente.

Allo stesso tempo, questo è anche un lavoro importante che aiuta la produzione della carta a continuare.

Gli artigianati tradizionali non possono sopravvivere soltanto perché vengono ammirati.
Restano nella vita quotidiana quando esistono occasioni reali per usarli, un lavoro necessario ogni anno, e persone che ricevono la carta finita.

La carta non è soltanto un materiale.
Può anche custodire memoria locale e tempo umano.

L’esperienza di commissionare la carta

In passato ho anche commissionato washi locale fatto a mano per il mio lavoro.

Attraverso questa esperienza, ho sentito che usare washi fatto a mano per la calligrafia non significa semplicemente scegliere una “buona carta”.

Lo spessore della carta.
Il modo in cui l’inchiostro vi entra.
Il modo in cui resta la linea del pennello.
Il modo in cui l’inchiostro si diffonde.
L’aspetto della carta dopo l’asciugatura.

Per usare una carta nella calligrafia, devo capire come quella carta lavora insieme al pennello e all’inchiostro.

Un’altra domanda importante è se quella carta possa continuare a essere prodotta e ottenuta quando necessario.

Ogni foglio di carta tradizionale fatta a mano ha il fascino del lavoro manuale.
Allo stesso tempo, se chi la produce non può continuare questo lavoro come mezzo di sostentamento, se la materia prima non può essere assicurata, o se la tecnica non può essere trasmessa in modo stabile, non è semplice usare quella carta in modo continuativo come materiale per opere di calligrafia.

Questa esperienza è una delle ragioni per cui non giudico la carta soltanto dal nome del luogo o dalla parola “tradizionale”.

La carta ha un contesto

Prima della carta, ci sono le piante.
C’è acqua.
Ci sono campi.
Ci sono strumenti.
Ci sono mani umane.
C’è una vita locale.

E su una carta nata attraverso tutte queste cose, viene posato l’inchiostro sumi e viene scritta una linea di pennello.

Dopo aver imparato questo, il mio modo di guardare la carta è cambiato un poco.

Non guardo più soltanto il nome di una carta.
Guardo il suo spessore.
Guardo le sue fibre.
Guardo come l’inchiostro entra in essa.
Guardo il bordo della linea del pennello.
Guardo la quiete dello spazio vuoto.

La carta non è soltanto uno sfondo.
È un materiale che porta con sé piante, acqua, lavoro manuale e tempo locale.

Poiché la calligrafia viene scritta sulla carta, la linea nasce insieme alla carta.

Quiet Lines Japan presenta il formato hanshi e i materiali della carta per calligrafia giapponese spesso usati nelle sue opere in un articolo separato: What Is Hanshi? Japanese Calligraphy Paper Size and Material

書道の紙は、ただの背景ではない — 地元の伝統和紙づくりを体験して

この記事は、Quiet Lines Japan の作品に特定の地域和紙を使用しているという説明ではありません。

数年前、書道作品を書く者として、「紙はどのように作られるのか」を知りたいと思い、私の地元に伝わる伝統和紙づくりを学び、体験しました。

書道では、筆、墨、紙はどれも大切な素材です。
けれど、紙はときに「書かれるための白い面」として見られがちです。

実際には、紙はただの背景ではありません。

植物があり、水があり、人の手があり、地域の暮らしがあります。
その上に墨が置かれ、筆の線が残り、一枚の書になります。

そのことを実感したのが、地元の伝統和紙づくりを体験したときでした。

水と繊維から生まれる紙

和紙づくりの体験では、水の中で繊維をほぐし、木枠を動かしながら、少しずつ紙の厚みを整えていきました。

水の中では、繊維はまだ一枚の紙ではありません。
けれど、枠の中で重なり、絡まり、厚みを持ち、乾くことで紙になっていきます。

その過程を見ると、紙はただ「白いもの」ではないのだと感じます。

白く見える紙の中にも、繊維の方向があります。
厚みがあります。
水の記憶があります。
人の手の動きがあります。

書道でその紙の上に墨を置くということは、ただ文字を書くことではありません。

紙が墨を受け止め、墨が紙の中に入り、筆の動きがそこに残る。
そのすべてが重なって、一枚の書になります。

紙を漉くだけでは続かない

伝統和紙について学ぶ中で、強く印象に残ったことがあります。

それは、和紙づくりは「紙を漉く」だけでは成り立たないということです。

原料となる楮を育てること。
畑を管理すること。
草を刈り、芽を欠き、まっすぐな楮を育てること。
冬の紙漉きの前に、原料を準備すること。
道具を保ち、技術を次の人へ渡すこと。

そのすべてが重なって、ようやく一枚の紙が生まれます。

紙を漉く場面だけを見ると、和紙づくりは水の中で繊維を揺らす美しい手仕事に見えるかもしれません。

けれど、その前には、原料を育てる時間と労力があります。
真夏の暑さの中でも、畑の管理は続きます。

紙は、工房の中だけで生まれるものではありません。
畑から、季節から、人の暮らしから生まれてくるものでもあります。

山あいの暮らしと、紙

地元で聞いた話の中で、特に印象に残っていることがあります。

かつてこの地域では、家の上の方で蚕を飼い、その餌として楮の葉を使うこともあったそうです。

蚕からは絹糸が生まれ、楮の樹皮からは紙が生まれる。

山あいの暮らしの中で、植物、虫、水、人の手がつながりながら、布や紙が生まれていたのだと思うと、和紙は単なる素材ではなく、暮らしの記憶を含んだもののように感じられます。

書道の紙を見るとき、私はその背景を完全に切り離して考えることができません。

紙の前には植物があり、植物の前には土地があります。
そこに人の手が入り、時間が重なり、ようやく一枚の紙になります。

地域で使われる紙として

この地域の伝統和紙は、ただ展示されるための工芸ではありません。

地域の学校では、卒業証書にその和紙が使われることがあります。
人生の節目となる証書が、地域で作られた紙に記されるということは、とても美しいことだと感じます。

同時に、それは和紙づくりを続けるための大切な仕事でもあります。

伝統工芸は、鑑賞されるだけでは続きません。
実際に使われる場があり、毎年必要とされる仕事があり、その紙を受け取る人がいることで、技術は暮らしの中に残っていきます。

紙は、ただの素材ではありません。
地域の記憶や、人の時間を受け止めるものでもあります。

紙を依頼した経験

私は以前、作品のために地元の手漉き和紙を依頼したことがあります。

その経験を通して感じたのは、手漉き和紙を作品に使うことは、単に「よい紙を選ぶ」だけでは終わらないということでした。

紙の厚み。
墨の入り方。
筆線の残り方。
にじみの出方。
乾いたあとの見え方。

書道作品として使うには、紙そのものとの相性を確かめる必要があります。

そしてもう一つ大切なのは、その紙が継続して作られ、必要なときに手に入るかどうかです。

伝統工芸の紙には、一枚一枚に手仕事の魅力があります。
けれど同時に、作り手が暮らしとして続けていけること、原料が確保できること、技術が安定して受け継がれていくことがなければ、作品の素材として継続的に使うことは簡単ではありません。

この経験は、私が紙を見るときに、産地名や伝統という言葉だけでは判断しない理由にもなっています。

紙には背景があります

紙の前には、植物があります。
水があります。
畑があります。
道具があります。
人の手があります。
地域の暮らしがあります。

そして、そのすべてを経て生まれた紙の上に、墨を置き、筆で線を書く。

そのことを知ってから、紙を見る感覚は少し変わりました。

紙の名前だけを見るのではなく、厚みを見る。
繊維を見る。
墨の入り方を見る。
線の端を見る。
余白の静けさを見る。

紙は、ただの背景ではありません。
植物、水、手仕事、地域の時間を含んだ素材です。

その上に書くからこそ、書道の線は紙とともに生まれます。

Quiet Lines Japan がよく使う半紙サイズや、書道紙の素材については、別の記事で詳しく紹介しています。